وقتی از کمبود ها و کم کاری ها در اراک گفتیم انگار به خیلی ها برخورد
که اراکی ها اینجوری نیستند و اون جوری اند
وقتی داشتم سایت و مطالعه می کردم, دیدم که همه شهر ها با اعضای کمپین در اون شهر مراسم 8 مارس گرفتن
اما ما توی وبلاگ حتی یک امیل یا یک نظر برای همکاری در اراک نداریم که بتونیم یک مراسم کوچیک بگیریم
کی می گه اراکی ها ادم های فعالی هستند
تا حالا چند نفر حاضر شدند که برای کمپین در اراک کار کنند 5 یا 6 نفر که اینها هم کسانی بودند که از ابتدای شکل گیری کمپین در اراک فعالیت داشتند
من نمی دونم چرا, اما این مردم فقط فکر همین چند روز خودشون هستند ( نمی گم مشکل ندارند که مشکلاتشون خیلی زیاد , ولی دلشون
نمی خواد کاری بکنند که دخترانشون هم بعدا این مشکلات را نداشته باشند)
گاهی وقتها دلم می خواست توی یک شهر دیگه باشم که تا جایی که توانش را دارم بتونم فعالیت کنم اما گاهی به خودم می گم توی این شهر سوت و کور که زن هاش یاد گرفتن با مشکلاتشون "بسازند" نه اون ها را حل کنند باید کسی باشه که بهشون یادآوری کنه اون ها هم انسان هستند و برای خودشون حق و حقوقی دارند.
